Je zit in een moeilijke periode. Zo’n periode waarin alles om je heen tegen je lijkt te zijn en weinig dat jij wilt bereiken ook maar enigszins soepel loopt. Erg opgewekt ben je niet meer en dat zet spanning op je relatie. Je hebt er zat van. Maar dan komt er hulp van die aardige vrijgezelle vrouw uit je kerk. Ze leeft mee, bid voor je en je kunt bij haar écht je verhaal kwijt. Maar jij bent getrouwd. Dus zeg je tegen jezelf: ”Focus. Dit is een test. God wil weten hoe ik in mijn geloof sta.”

De bovenstaande gedachtegang zal velen niet geheel onbekend zijn. En misschien is het niet met een relatie, maar juist met alcohol, internetverslaving of iets anders verleidelijks. Herken je hier juist helemaal niets in? Prijs jezelf gelukkig. Niet alleen schrijft Jakobus letterlijk ‘Gelukkig is de mens die in de beproeving staande blijft’, ook haalt hij erg duidelijk aan dat deze verleidingen niet van God komen. Sterker nog: niet van God kunnen komen. Want God kan de mens niet verleiden tot een zonde.

Leidt het tot zonde? Laat het links liggen. God heeft er niets mee te maken.

Test vs. beproeving

Jakobus spreekt duidelijke taal: ‘Wie in verleiding komt, moet niet beweren: ‘Die verleiding komt van God.’ Want God stelt niemand aan verleiding bloot, zoals hij zelf ook niet door iets slechts in verleiding kan worden gebracht.’ God test het geloof van mensen regelmatig in de Bijbel, maar hij verleidt deze mensen nooit. Dit lijkt een klein verschil, maar het heeft grotere thematiek in zich. Het verschil weten maakt namelijk dat je makkelijker weet of iets goed is of niet. Leidt het tot zonde? Laat het links liggen. God heeft er niets mee te maken. ‘Iedereen komt in verleiding door zijn eigen begeerte, die hem lokt en meesleept’.

Scherper beeld

Het weten van dit kleine feitje draagt ook bij aan een scherper Godsbeeld. God is puur goed. Bij hem is geen verduistering waarneembaar en we hoeven hem dat dus ook niet toe te schrijven. Toch is er dan die tegenvraag: waarom laat God dan eigenlijk het Kwaad toe als hij geen kwaad kan tolereren? Een logische vraag, waar geen plek voor uitgebreid antwoord is in deze blog behalve twee dingen: vrije wil en zondeval. En we kennen die algemene antwoorden ook wel, juist daarom neemt ook niet iedereen genoegen met ‘we leven nu eenmaal in een zondige wereld’. Maar dat is wel een erg passieve houding.

Wilskracht

David zag Batseba baden op haar dak en werd daardoor zo ernstig verleid dat hij zijn mannelijke instincten niet meer kon bedwingen. En er is ook geen manier te bedenken binnen de aardse natuurwetten die God had kunnen gebruiken om het hem die verleiding te ontnemen. Want dan had Hij aan de vrije wil van de mens gezeten. En er vallen ongetwijfeld wel wat ogenschijnlijk onschuldige manieren te bedenken. Plaatselijke regenbuien, afleidende vlinders of gewoon mist. Maar dat zijn flauwe verzinsels. Het gaat om geheel iets anders. Een man waar God zulke grote plannen mee heeft wordt de verleiding dus niet ontnomen: hij moet zelf wilskrachtig blijven. Geloof geeft geen immuniteit. Maar het geeft je een manier om verleiding te herkennen en links te laten liggen. Om pleziertjes in te ruilen voor geluk. Maar het is aan ons om alert te blijven.

”Want wie de boodschap hoort maar er niets mee doet, is net als iemand die het gezicht waarmee hij is geboren in de spiegel bekijkt: 24 hij ziet zichzelf, maar zodra hij wegloopt is hij vergeten hoe hij eruitzag. 25 Wie zich daarentegen spiegelt in de volmaakte wet die vrijheid brengt, en dat blijft doen, niet als iemand die hoort en vergeet, maar als iemand die ernaar handelt – hem valt geluk ten deel, juist om wat hij doet.” 

Frank van Wijhe
Volg Frank

Frank van Wijhe

Initiatiefnemer van Ik ben Christen.nl. Houd van een goede cappuccino en een appeltaart. Heeft een diploma in journalistiek, maar weet niet wat hij daarmee moet. Onderneemt in video & advertising.
Frank van Wijhe
Volg Frank

Latest posts by Frank van Wijhe (see all)